روزشمار: ۲۴ آبان؛ روز کتاب و کتاب خوانی

روز ۲۴ آبان ماه هر سال در تقویم ایران به عنوان روز کتاب، کتاب‌خوانی و کتابدار نام‌گذاری شده است. این روز، یکی از روزهای هفته کتاب نیز می‌باشد.

روزشمار: ۲۴ آبان؛ روز کتاب و کتاب خوانی

كتاب محصول تجربه‌های بشری و خلاقيت‌‏های ذهنی و آموخته‌های درازمدت انسان است. سهم كتاب در انتقال دانش‌‏ها، گاهی به مراتب بيشتر و فراتر از ديگر ابزار آموزشی است. کتاب با كمک به گسترش دانش، به عنوان یک ميراث فرهنگی برای نسل‏‌های آينده، ماندگار می‏‌شود.

وظیفه همه افراد فرهیخته و همه نهادهای فرهنگی کشور است که در اشاعه، گسترش و تقویت هرچه بیشتر مسئله کتاب و کتابخوانی اهتمام ورزند و در یک کلام، همه درد آشنایان و دل اگاهان به منظور بسیج همگانی برای گسترش فرهنگ کتاب و کتاب‌خوانی به‌پا خیزند تا هنگام خجسته‌ای پیش آید که در آن، (کتاب) همه جا، برای همه کس و در همه وقت به وفور یافت شود و مطرح باشد و هیچ کس در هیچ جا بهانه‌ای برای کتاب نخواندن نداشته باشد.

همه فرهنگ‌ها با کتاب آغاز می‌شوند، با کتاب می‌بالند و تجربه‌های خود را به کتاب می‌سپارند.

کتابخانه‌ها، حافظان میراث‌های فرهنگی و مالکیت‌های فکری، مکان‌هایی امن برای غنی‌سازی اوقات فراغت و ابزاری برای ایجاد تعادل و گسترش عدالت به شمار می‌روند. بر همین اساس است که «کارلایل» کتابخانه را «دانشگاهی برای همه» می‌نامد. برخی نیز کتابخانه عمومی را به «قلب جامعه» تشبیه کرده و زندگی افراد را بدان وابسته دانسته‌اند. در هر حال کتابخانه‌ها نمادهایی از ارزش‌های معنوی، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه تلقی می‌شوند. از این رو کتابخانه‌ها باید دارای کتاب‌ها و منابع و مواد دیداری و شنیداری مناسب، متنوع و مفید باشند؛ چرا که پربار بودن مجموعه کتابخانه، سبب اقبال هرچه بیشتر مردم به آن مراکز و رویکرد فعال آنان به امر مطالعه و گسترش فرهنگ کتاب می‌شود.

هفته کتاب و کتاب‌خوانی بهانه خوبی بود تا در میان اشعار فارسی بگردیم و نظرات شاعران گذشته را در این مورد بیابیم . نتیجه بسیار جالب بود چراکه علی رغم انتظار، شعرای برجسته ما در منقبت کتاب آن قدر نسرودند که در مذمت کتاب! آن‌ها از ما بیشتر مطالعه می‌کردند و شاید همین علت ترقی دیدشان بوده، به این معنا که بعد از کسب علوم متعارف و جستجو در عالم خلق، یافتنی های عالم امر را زیباتر ، نایاب‌تر و ماندگارتر دیدند و از آن پس برای کسب معالمی که در کتاب‌ها یافت نمی‌شوند، نالیدند و در میان این آواهای غم‌انگیز؛ کتاب را بخاطر ناکارآمد بودنش برای رساندن آنان به علم الهی سرزنش کردند.

 

منبع : کجارو